Konsumenci Orientu czy kulturowi turyści? Dyskursy orientalistyczne w twórczości polskich raperów i raperek

Abstrakt

W ostatnich latach w polskiej kulturze popularnej można zauważyć coraz więcej inspiracji czerpanych z krajów i kultur azjatyckich, szczególnie Azji Wschodniej oraz Południowo-Wschodniej. Nie znajduje to odzwierciedlenia w polskojęzycznych studiach nad orientalizmem, w których najwięcej uwagi poświęca się relacjom Polski z krajami Europy Wschodniej, Zachodniej lub z krajami arabskimi. W artykule podejmuję próbę wyjaśnienia genezy popularyzacji Azji Wschodniej i Południowo-Wschodniej w publicznym dyskursie. Zwracam uwagę na szczególne znaczenie rynku, mediów oraz intensyfikującej się turystyki Polaków do Azji. Odwołuję się przy tym do koncepcji supermarketu kultury w ujęciu Gordona Mathews oraz spostrzeżeń Deana MacCannella na temat współczesnej turystyki. Poddaję również antropologicznej refleksji orientalne motywy w polskich utworach z gatunku rap, który wyraźnie zdominował krajową scenę muzyczną po 2017 r. Opierając się przede wszystkim na koncepcji orientalizmu opisanej przez Edwarda Saida, w tekście przeanalizowano sposoby przedstawiania Azji w 14 dziełach wydanych w latach 2012-2023.