Nieoczywiste wyzwania normalności: długofalowe efekty pandemii Covid-19 w praktyce zarządzania dziedzictwem kulturowym w Polsce na przykładzie Zamku Wleń (Lenno)

Abstrakt

Artykuł koncentruje się na ocenie długofalowych skutków pandemii Covid-19 w kontekście zarządzania obiektami dziedzictwa kulturowego o funkcjach turystycznych w Polsce na przykładzie Zamku Wleń, położonego w powiecie lwóweckim w województwie dolnośląskim. Zamek Wleń, w kontraście do wielu innych instytucji kultury w Polsce, w okresie pandemii zaobserwował bezprecedensowy wzrost liczby odwiedzających. Przeprowadzona analiza wskazuje, iż otwarty, plenerowy charakter obiektu, jego peryferyjne położenie względem większych ośrodków miejskich, elastyczność i kreatywność jego administratorów oraz specyficzna sytuacja prawna zamku stanowiły istotne czynniki przewagi konkurencyjnej w warunkach obowiązujących restrykcji sanitarnych oraz ograniczeń w zakresie turystyki międzynarodowej. Powrót do warunków rynkowych wymagał jednak podjęcia innych działań, obejmujących nawiązanie współpracy międzyinstytucjonalnej oraz intensyfikację aktywności promocyjnej w mediach społecznościowych. Autorzy formułują konkluzję, iż odporność organizacyjna, innowacyjność i gotowość do współpracy administratorów obiektów zabytkowych stanowią kluczowe determinanty utrzymania pozytywnych wskaźników frekwencyjnych w warunkach post-pandemicznej normalizacji rynku turystycznego.