Wykorzystanie zabytków na potrzeby infrastruktury turystycznej - szansa czy zagrożenie dla zachowania dziedzictwa kulturowego? Przykład Hiszpanii

Marta Barbara Sukiennik

Abstrakt


Artykuł jest próbą odpowiedzi na pytanie, czy szukanie nowych funkcji dla zabytków, które swoją pierwotną funkcję już straciły i wykorzystanie ich na potrzeby turystycznej infrastruktury, sprzyja zachowaniu dziedzictwa kulturowego, czy raczej je banalizuje, a nawet unicestwia.
Punktem wyjścia do rozważań jest założenie, iż dziedzictwo jest zawsze pewnego rodzaju wyborem – nie da się ocalić od zapomnienia wszystkiego co cenne, a już szczególnie trudne wydaje się to w przypadku tak ogromnego kulturowego zasobu, jakim dysponuje Hiszpania. Ponieważ jednak najważniejszym dla hiszpańskiej gospodarki sektorem pozostaje wciąż turystyka, wybór elementów dziedzictwa godnych zachowania nie może się dokonywać bez wzięcia pod uwagę potrzeb turystów.
Tekst jest analizą zjawisk i trendów zmian w kulturze oraz powiązanych z nimi różnych modeli zarządzania nieruchomym dziedzictwem materialnym. Autorka przedstawia przykłady miejsc do niedawna zajmujących ważną pozycję na kulturalnej mapie Hiszpanii, a dziś będących sklepami, restauracjami, barami; ukazuje także jak zmieniła się funkcja obiektów sakralnych, które stają się „świątyniami konsumpcji” w dosłownym tego słowa znaczeniu. Jako przykład zarządzania dziedzictwem na szeroką skalę, autorka przedstawia Paradores (państwową sieć luksusowych hoteli) i nowe instytucje kultury, mieszczące się w zaadaptowanych zabytkowych obiektach. Opisuje również zjawisko znikania z krajobrazu Hiszpanii miasteczek i wsi, które – często mając wyjątkową wartość kulturową – mogą odrodzić się z pomocą turystyki.


Słowa kluczowe


zarządzanie dziedzictwem kulturowym; materialne dziedzictwo Hiszpanii; kultura konsumpcji; shopping tourism; turystyka kulturowa

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Ashworth G. J., 2007, Sfragmentaryzowane dziedzictwo: sfragmentaryzowany instrument sfragmentataryzowanej polityki [w:] Murzyn M., Purchla J. (red.), Dziedzictwo kulturowe w XXI wieku. Szanse i wyzwania, Międzynarodowe Centrum Kultury, Kraków

Baudrillard J., 2005, Symulakry i symulacja, Wyd. Sic!, Warszawa

Corrigan P., 1997, The Sociology of Consumption, Sage, Londyn

Gaweł Ł., 2011, Szlaki dziedzictwa kulturowego. Teoria i praktyka zarządzania. Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków

Kostera M., 2012, Zarządzanie na rynku doznań [w:] Glinka B., Kostera M., 2012, Nowe kierunki w organizacji i zarządzaniu, Wolters Kluwer, Warszawa

Kruczek Z., 2011, Gnieźnieńskie Forum Ekspertów Turystyki kulturowej: W jakim kierunku zmierza rozwój nowych atrakcji, jakie czynniki determinować będą ich treść i formę? dostęp: http://www.turystykakulturowa.org/pdf/2011_11_05.pdf [15.01.2015]

Kuśnierz-Krupa D., Krupa M., 2008, Nowe życie średniowiecznych kościołów z Maastricht, dostęp: https://suw.biblos.pk.edu.pl/resources/i4/i8/i6/i4/r4864/KusnierzKrupaD_NoweZycie.pdf

Purchla J., 2013, Dziedzictwo kulturowe a kapitał społeczny [w]: Rottermund A. (red.), Dlaczego i jak w nowoczesny sposób chronić dziedzictwo kulturowe? dostęp: http://www.unesco.pl/dlaczegoijak/index-21.html [15.01.2015]

Ritzer G., Magiczny świat konsumpcji, Warszawa 2009, Spctrum

Sukiennik M., 2009, Hiszpania - bastion katolicyzmu czy państwo laickie? - praca magisterska


Odniesienia

  • Obecnie brak jakichkolwiek odniesień.


Copyright (c) 2015 Marta Barbara Sukiennik


Copyright ©  Turystyka Kulturowa 2008-2021. ISSN 1689-4642